Showing posts with label සබරෙ අපි. Show all posts
Showing posts with label සබරෙ අපි. Show all posts

සුලගෙ පනිවිඩ යවනවා

සුලගෙ පනිවිඩ යවනවා තව
ඔබට ඇසෙතැයි සිතනවා
එක්ටැම්ගෙයක දුක් විදින මුත්
පෙර පුරුදු සුවදම සොයනවා..

එදා මතකය සිහිවෙලා
මුව සිනා එයි සිත රවටලා
ඔබ අහිමි බව යලි තේරිලා
යලි ගලා යයි කදුලක් වෙලා...

අතින් අතගෙන පෙර වගේ අද
යන්නෙ කොහොමද හිනහිලා
සිරගත කලත් මා ගතින් එනමුදු
සිතින් ඔබ ලගමයි සදා...


අද පළ වෙන්නේ "ඔබ එනතුරු" නමින් පළ වූ පෝස්ටුවට ලැබුනු ප්‍රතිචාරයක්. මේක ලියා එව්වේ අපේ විශ්වවිද්‍යාලයේම කළමනාකරන අධ්‍යන පීඨයේම ඉගෙන ගන්න එතකොට "සංහිඳ" සඟරාවෙ, සංහිඳ කණ්ඩායමේ සාමාජිකාවක් වෙන ටිලී ( තිලිණි චතුරංගා ) නංගි. බොහොම ස්තූතියි නංගි ප්‍රතිචාරයට..

ඉතින් අවසරයි....

සිව් වසකට මදක් වැඩි කල් 
බලා සිටියත් මදි තවම මට 
නුඹේ රුව ගුණ වයනු කෙලෙසක  
මගේ ආදර සබරගමු අම්මා

ආදර කඳු සිප හමනා සුලඟට 
බෙලිහුල් ඔය නම් කෙහෙරැළි රඟදෙන 
නුඹ මුව මඩලේ රුව කොතරම් කල් 
බලා හිටියත් මදි තවම මට

හැර යන්නට වන නුදුරු හෙට දින 
රැගෙන යමි මම සියළු ගුණ දම් 
සමනල වැවතරම් ගැඹුරු හද මඩලින් 
කාන්දු කරන ලද අපේ හදවත් වෙත

සරසවිය?



සරසවි සිසුන් මිලිටරියට නතු                          කරන 
නීති හදයි පාලකයන් කටු                               ගිලින
සිසුන් සිටින තුරු ගව්වක් දුර                           දකින
උන්ගේ නීති පමනකි දහවල්                           සිහින

සරසවි බිමත් යුධ කඳවුරු කරනු                     සිතූ
මහ රජාගෙ අණ පරිදිම නීති                           තැනූ
උන්ගේ අමන තීරණයට වෙලා                       නතූ
හොස්ටල් යා යුතුද දහයට මෙයින්                  මතූ

නිදහස් අධ්‍යාපනය රැකුමට හඬක්                  නගා
සිසු සංගම් කල යුතුකම හොඳින්                    සිතා
නෑ පසු තැවීමක් කිසිවිට දැනී                         මෙදා
තහනම් කලේ අපි හරි දේ කරපු                     නිසා

සරසවි සිසුන් මී හරකුන් ලෙසින්                   සිතා
කරනා අමනකම් කෙලෙසක සිටිමු                 දරා
උන්ගෙම ගොන් කමින් අප සටනට                කැඳවා
දැන් කෑ ගසයි අයියෝ නයි කනවා                 කියා

එදා මතකද ඇවිද ගිය හැටි
සොඳුරු සරසවි නිම්නයේ
එක්ව හඬලා එක්ව හිනහුන
අතීතය මතකේ ඇඳේ.

තනිකඩ ගස් පෙල සුපුරුදු විලසම
සඟව ගෙන මහ ගොඩක් ආදර කතා
අදත් අහගෙන ඉන්නවා ඇති
තවම තනිකඩ කොල්ලන්ගෙ පෙම් කතා......

ආදර කන්දේ ඉහලම මුදුනට
කාලය අප ලං කල අරුමේ
පුරුදු උණුහුමින් උණුහුම් වන්නට
සත්තයි එනවා හැකි විගසේ.........
Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...