බුරාවී

උඹත් කුණාටුවක්

ගජරාමෙට ලක ලැහැස්ති උනාට

ඇවිත් ගියා කියල

දැනුනෙවත් නැති..

පැතූ පැතුමන්

පැතූ පැතුමන්  පිරූ පෙරුමන්

සඟවගෙන හදවත කොනේ

මට අහිමි මග ඔහු සමග යන

දින පතමි ආසිරි ලඳේ..

ආදර කන්ද පාමුලදි බිම

වැටී සැඟ උන කඳුලු බිඳුවක්

සොයා සඟවා තබමි රහසේ

තනි මකන්නට පාලු අහසක්..

දිනෙක ඉඳහිට ඔබේ මතකය

හදේ ගැඹුරුම තැනින් මතුවී

රිදුම් දෙන විට හැඳින ගන්නෙමි

සැබෑ ප්‍රේමය එයම විලසින්..

මතක පොත අතරින්

පොද වැස්ස ඇද වැටෙන මන්දාරමේ ගුලි වෙවී

පිච්චියක් අත නැතත් ආදරෙන් වෙලි වෙලී

එක කුඩය යට දෙන්න ගියපු හැටි තෙමි තෙමී

සිහි කරයි අතීතය මතක දොර ඇරි ඇරී

අදත් සිරිපොද වැස්ස එදා මෙන් වහිනවා

මන්දාරමයි කුඩෙයි එලෙසින්ම තියෙනවා

මගේ තනි නොතනියට නුඹත් ලඟ ඉන්නවා

ඒත් ආදරියෙ දැන් අපිට කාරෙකක් තියෙනවා

හනික එන්නම්

සැඳෑ කළුවර එබෙන්නට පෙර

දින ගෙවා ගෙට එනතුරා

රිදෙනවද ඔය පුංචි නෙතු යුග

මා එනතුරා මග බලා…

ගතේ වෙහෙසයි සිතේ රිදුමයි

දිනයෙ අපමන කටුක හැඟුමන්

ඔබේ කිරිකැටි සිනහා අභියස

මැකී යයි සිත තුටු වෙලා…

නිදන්නට සුව යහන වන්නට 

මගේ උර මත වැතිරිලා

හනික එන්නම් පුංචි දෝණියෙ

තවත් ඔය නෙතු නොරිදවා...

සරුංගලය

අතරමං කරන්නට වෙරදරන
උඩු හුලඟ හමුවේ
රැඳී ඉන්නට දරන වෙර...

ඒත්
අම්මයි තාත්තයි කියනව ඇහුන
හරි ආඩම්බරෙන්
"පුතා දැන් කොළඹ,
ලොකු රස්සාවක් කරනවා"

සුලගෙ පනිවිඩ යවනවා

සුලගෙ පනිවිඩ යවනවා තව
ඔබට ඇසෙතැයි සිතනවා
එක්ටැම්ගෙයක දුක් විදින මුත්
පෙර පුරුදු සුවදම සොයනවා..

එදා මතකය සිහිවෙලා
මුව සිනා එයි සිත රවටලා
ඔබ අහිමි බව යලි තේරිලා
යලි ගලා යයි කදුලක් වෙලා...

අතින් අතගෙන පෙර වගේ අද
යන්නෙ කොහොමද හිනහිලා
සිරගත කලත් මා ගතින් එනමුදු
සිතින් ඔබ ලගමයි සදා...

අද පළ වෙන්නේ "ඔබ එනතුරු" නමින් පළ වූ පෝස්ටුවට ලැබුනු ප්‍රතිචාරයක්. මේක ලියා එව්වේ අපේ විශ්වවිද්‍යාලයේම කළමනාකරන අධ්‍යන පීඨයේම ඉගෙන ගන්න එතකොට "සංහිඳ" සඟරාවෙ, සංහිඳ කණ්ඩායමේ සාමාජිකාවක් වෙන ටිලී ( තිලිණි චතුරංගා ) නංගි. බොහොම ස්තූතියි නංගි ප්‍රතිචාරයට..

ඔබ එනතුරු.....

සුලඟ රහසක් කියනවා
නුඹම මතකෙට නැගෙනවා
වීදි අතරේ සරනවිට මට
පුරුදු සුවඳම දැනෙනවා

එදා මතකය දෑස් අබියස
සිත්තමක් සේ ඇඳෙනවා
ගතින් දුර මුත් සිතින් ලඟ බව
සුලඟ රහසින් කියනවා

අතින් අත ගෙන පුරුදු මාවත
සරන සිහිනය දකිනවා
යලිත් එනතුරු වැව රවුම ලඟ
තවම මම මග බලනවා 


ඡායාරූපය http://www.flickr.com/photos/charithmania/7809139104/sizes/k/in/photostream/

සමාවනු මැන.........

සමාවනු මැන සමාවනු මැන කුමරියේ
මට අහිමි වග දැන දැනම නුඹ
සිහින කතරක  අතරමං කල මට
සමාවනු මැන සමාවනු මැන කුමරියේ

අතින් අත ගෙන සරසවි මාවත
ඔහේ ඇවිදන් යන්නට
යලිත් හමු වන්නෑ
අපට අවසර නෑ

වෙන්ව යමු අපෙ සොඳුරු මතකය
හාගලට ඉහලින් සඟවා
ගෙවූ කාලය සිහිනයක් පමනයි
සැබෑ නොවෙනා සිහිනයක් පමනයි

ඉතින් අවසරයි....

සිව් වසකට මදක් වැඩි කල් 

බලා සිටියත් මදි තවම මට 

නුඹේ රුව ගුණ වයනු කෙලෙසක  

මගේ ආදර සබරගමු අම්මා

ආදර කඳු සිප හමනා සුලඟට 

බෙලිහුල් ඔය නම් කෙහෙරැළි රඟදෙන 

නුඹ මුව මඩලේ රුව කොතරම් කල් 

බලා හිටියත් මදි තවම මට

හැර යන්නට වන නුදුරු හෙට දින 

රැගෙන යමි මම සියළු ගුණ දම් 

සමනල වැවතරම් ගැඹුරු හද මඩලින් 

කාන්දු කරන ලද අපේ හදවත් වෙත